2 Mart 2009 Pazartesi

Mış Gibi





Taşlarına kan damlamış kaldırımlar
Ve bir adım iz iz takip ederek onu
Düşüyor, sessiz.
Susuşun çığlığa dönüştüğü
Anlamını aradığı her harfin
Sebeplerin sakladığı
Ve boşluğa attığı bir bir
Sığınılan ne varsa
Düşüyor, içten.
Hayal ettiğin için orada
Ve tenini yumduğun için yok
Yokoluşun katran karası
Düşüyor, ayaz.
Kokulara yüklenen gemiler
İzlerini bırakırken karada
Tek bir bakış aciz
Bir tek aşk sızlıyor bak!
Ne yüksek tavanlı evler
Ne yosun kokusu odanı saran
Ne de yeni bir yılan koynuna gizlenmiş
Hiçbiri acıtmazdı
Yitirilen saflığın tadı kadar
Düşüyor,
Düşüme resmediyor
Varoluyor her unutuşta
"Mavi de kırılır"
Ve sen dönüşürsün yeniden
Bir pislik, bir kahraman
Aynı sese sığınmış iki ton arası
Bir fala çizilen kahve hatırası.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder